‘Jouw handen staan nooit stil.’ Deze opmerking krijg ik heel regelmatig te horen en ik moet toegeven: dat klopt ook wel…
Toen ik een aantal jaar geleden verplicht werd om het rustiger aan te doen en spieren en geest tot rust te laten komen, ben ik op zoek gegaan naar iets waarmee ik me kon bezighouden, maar wat me tegelijk de kans bood om op adem te komen. Want, geef toe, een boek lezen kan ontspannend zijn en zorgen voor wat me-time, na tien boeken heb je het ook wel even gehad en ben je toe aan wat anders.
In diezelfde periode ben ik ook even mijn bucket-list gaan overlopen: wat wil/kan ik nog doen? Wat wil ik nog afvinken? Kantklossen! En alsof Facebook gedachten kan lezen, kreeg ik plots reclame te zien voor de opendeurdag in het CVO in Gent voor hun opleiding voor deze ambacht die onder meer Brugge mee op de wereldkaart wist te plaatsen… Tijd vrijgemaakt in mijn agenda en vol goede moed eropaf! Vrij snel zag ik echter in dat dit toch misschien niet mijn nieuwe roeping zou zijn. Op hetzelfde ogenblik liep er in datzelfde centrum ook een opendeurdag voor de opleiding handweven en terwijl ik er toch was, ben ik daar ook even een kijkje gaan nemen. Waar ook dat aanvankelijk een ‘neen’ was, is er toen toch iets beginnen broeden en intussen zijn we drie jaar en zes modules verder! Een eigen atelier met drie getouwen zijn het resultaat…
Ook mijn omgeving mocht kennismaken met het virus dat me gebeten heeft. Regelmatig kreeg ik de vraag of ik geen workshops zou gaan geven. Enkele try-outs met vriendinnen en de aanhoudende vraag om er toch iets meer mee te doen, brengen me nu op dit punt. Ik wil graag mijn kennis doorgeven en iedereen die daarvoor openstaat laten kennismaken met haken, breien of handweven. Geen moeilijke kernfysica, maar gewoon, stap voor stap, op eigen tempo leren ontdekken hoe je zelf kleine dingen kan creëren die ook nuttig zijn of waar je jezelf blij mee maakt, ervaren welk een rustgevend gevoel het getik van breinaalden of het ritmisch bewegen van schachten kan hebben…